40 GÜN

Bunaldım iyice..

Beni içine çeken bu karanlığın zaferlerinden ve kahkahalarından..

Yeterince samimi bile olamıyorum hiçbir şeyde. Olmak istemediğim biriyim yine.. Üzgün, karanlık, yorgun, dargın..

Ama bir umut..

Yine aydınlığı isteyen güçlü bir istek..

Öyle ayakta duruyorum yani sallana sallana...

İşlerimi bitirmem gerekiyor..

Artık ÖLÜMÜNE çalışmalı, ÖLÜMÜNE sakınmalıyım karanlıktan...

40 gün.. 40 gün kurtuluş orucu tutmalıyım.. Uzak kalmalıyım karanlıktan tamamen...

Artık canımı sıkan, içimi bunaltan bu kör kuyudan kurtulmak istiyorum...

Bugün hazırlık günüm.. Ve yarın ilk gün..

Bugün yapmam gereken işlerin büyük kısmını kaba taslak'ta olsa bitirmeliyim. Hataları en sona sakin ve dinlenik halime bırakmalıyım.. Bugün uyku yok.. Bugün film yok.. Bugünden böyle sigara yok.. Kötü düşünceler yok, kötü istekler yok, kin yok, nefret yok bugünden böyle.. Tartışmak yok, bağırmak yok, çok konuşmak yok.. Çok yemek yok, amaçsız vakit harcamak yok..

Tertemiz, dupduru bir 40 gün istiyorum kendim için. Sabırla, sükunetle.. Elimden geleni yorulmaksızın yapıp başaramadıklarımdan üzüntü duymamak.. Hikmetini düşünmek gerek. Belki biri senden uzaklaştıysa bu senin için iyi olmasada onun için iyi olacaktır.. Onun iyiliğini düşünmek aydınlık olmaktır..

İstediğim şey aydınlanmak değil, aydınlık olmak...

İstediğim şey katıksız iyi olmak, çıkarsız doğru olmak, ölümüne dürüst olmak...

İstediğim şey o büyük AŞK'a imrenmek değil, AŞK olmak...

Artık kurtulmalıyım.. Bu karanlık bir son bulmalı. Artık bitmeli. Ya ÖLÜMLE, ya da ÖLÜMLE...

Can, can verirerek alınır.. Ölmeden önce ölme vakti...

13 Nisan 2011 07:19